upākarman उपाकर्मन्

Definition: उपाकर्मन् n. 1 Preparation, beginning, commencement; अध्याय˚. -2 A ceremony performed before commencing to read the Veda after the monsoons (cf. श्रावणी); अध्यायानामुपाकर्म श्रावण्यां श्रवणेन वा । हस्तेनौषधिभावे वा पञ्चम्यां श्रावणस्य तु ॥ Y.1.142; Ms.4.119.


Dictionary: Apte
Literary Sources:
Synonyms:
Wikipedia: