tul तुल्

Definition: तुल् 1 P., 1 U. [तोलति-तोलयति-ते; also तुलयति-ते which some suppose to be a denominative from तुला] 1 To weigh, measure; तुलयामास कौन्तेय कपोतेन समं विभो Mb.3.131.26. -2 To weigh in the mind, ponder, consider. -3 To raise, lift up; कैलासे तुलिते Mv.5.37; पौलस्त्यतुलितस्याद्रेरादधान इव ह्रियम् R.4.8;12.89; Śi.15. 3. -4 To bear up, hold up, support; पृथिवीतले तुलितभू- भृदुच्यसे Śi.15.3,61. -5 To compare, equal, liken (with instr.); तृणमिव तुलयन्ति Pt.5.31; मुखं श्लेष्मागारं तदपि च शशाङ्केन तुलितम् Bh.3.2; Si.8.12. -6 To match, be equal to (with acc.); प्रासादास्त्वां तुलयितुमलं यत्र तैस्तैर्विशेषैः Me.66. -7 To make light of, contemn, despise; अन्तः- सारं घन तुलयितुं नानिलः शक्ष्यति त्वाम् Me.2 (where तुल् also means 'to bear up' or 'carry away'); Śi.15.3. -8 To suspect, examine with distrust; कः श्रद्धास्यति भूतार्थं सर्वो मां तुलयिष्यति Mk.3.24;5.43 (where some editions read तूलयिष्यति for तुलयिष्यति). -9 To try, put to test, reduce to a wretched state; हा अवस्थे तुलयसि Mk.1 (तूलयसि v. l.) -1 To counterbalance, outweigh; तुलयाम लवेनापि न स्वर्गं नापुनर्भवम् । भगवत्सङ्गिसङ्गस्य मर्त्यानां किमुताशिषः ॥ Bhāg.1.8.13. -11 To have in the same degree, attain or reach to.


Dictionary: Apte
Literary Sources:
Synonyms:
Wikipedia: