svargin स्वर्गिन्

Definition: स्वर्गिन् a. [स्वर्गो$स्त्यस्य भोग्यत्वेन इनि] Belonging to heaven, heavenly. -m. 1 A god, deity, an immortal; त्वमपि विततयज्ञः स्वर्गिणः प्रीणयालम् Ś.7.34; Me.3; Ku.2. 45. -2 A dead or deceased man.स्वर्गीय svargīya स्वर्ग्य svargyaस्वर्गीय स्वर्ग्य a. 1 Heavenly, celestial, divine. -2 Leading to heaven, procuring entrance into heaven; न च प्राणिवधः स्वर्ग्यस्तस्मान्मांसं विवर्जयेत् Ms.5.48;3.16; Bg.2.2.स्वर्जिकः svarjikḥ स्वर्जिन् svarjinस्वर्जिकः स्वर्जिन् m. 1 Natron. -2 Salt-petre, nitre.


Dictionary: Apte
Literary Sources:
Synonyms:
Wikipedia: