prage प्रगे

Definition: प्रगे ind. Early in the morning, at day-break; इत्थं रथाश्वेभनिषादिनां प्रगे गणो नृपाणामथ तोरणाद् बहिः Śi.12.1; सायं स्नायात् प्रगे तथा Ms.6.6;4.62; अथ प्रगे प्रजानाथः स आस्थाय हयोत्तमम् Śiva B.29.65. -Comp. -तन a. to be performed in the morning; उत्थाय च धौतवक्त्रौ प्रगेतनानि मङ्गलान्यनुष्ठाय Dk.2.2. -निश, -शय a. who is asleep at day-break; उत्सूर्यशायिनश्चासन् सर्वे चासन् प्रगेनिशाः Bhāratam. नैनानभ्युदियात् सूर्यो न चाप्यासन् प्रगेशयाः Mb.12.228.37.


Dictionary: Apte
Literary Sources:
Synonyms:
Wikipedia: