hum हुम्

Definition: हुम् ind. A particle (originally an imitative sound) expressing 1 Remembrance or recollection; हुं ज्ञातम् or रामो नाम बभूव हुं तदबला सीतेति हुम्. -2 Doubt; चैत्रो हुं मैत्रो हुम्. -3 Assent; U.5.35. -4 Anger. -5 Aversion. -6 Reproach. -7 Interrogation. (In spells and incantations हुम् is often found used with dat.; e. g. ओं कवचाय हुम्) (हुंकृ means 'to utter the sound hum', 'to roar, grunt, bellow', as in अनुहुंकृ 'to roar in return'; अनुहुं- कुरुते घनध्वनिं न हि गोमात्युरुतानि केसरी Śi.16.25.). -Comp. -कारः, -कृतिः f. 1 uttering the sound 'hum'; पृष्टा पुनः पुनः कान्ता हुंकारैरेव भाषते. -2 a menacing sound, sound of defiance; क्षतहुंकारशंसिनः Ku.2.26; हुंकारेणेव धनुषः स हि विघ्नानपोहति Ś.3.1; R.7.58; Ku.5.54. -3 roaring, bellowing in general. -4 the grunting of a boar. -5 the twang of a bow. -कृतम् 1 an incantation. -2 the grunt of a wild boar. -3 the roar of thunder.


Dictionary: Apte
Literary Sources:
Synonyms:
Wikipedia: