bhās भास्

Definition: भास् f. [भास्-भावे-क्विप्] 1 Light, lustre, brightness; यदि भाः सदृशी सा स्याद् भासस्तस्य महात्मनः Bg.11.12; दृशा निशेन्दीवरचारुभासा N.22.43; R.9.21; Ku.7.3. -2 A ray of light; रविकरसंवलिताः फलन्ति भासः Ki.5.38,46; 9.6; अस्तापास्तसमस्तभासि नभसः पारं प्रयाते रवौ Ratn.1.24; 4.16. -3 A reflection, an image. -4 Majesty, glory, splendour. -5 Wish, desire. -Comp. -करः 1 the sun; परिणतमदिराभं भास्करेणांशुबाणैः Śi.11.49; R.11.7;12.25; Ku.6.49; स स्तौति भास्करं भक्त्या नौति पापहरं हरम् । -2 a hero. -3 fire. -4 an epithet of Śiva. -5 Name of a celebrated Hindu astronomer who is said to have flourished in the eleventh or twelfth century A. D. (-रम्) 1 gold. -2 a kind of breach (made by thieves in a wall); पद्मव्याकोशं भास्करं बालचन्द्रम् ...... तत्कस्मिन् देशे दर्शया- म्यात्मशिल्पम् Mk.3.13. ˚अध्वन् the sky; स भास्कराध्वानमनु- प्रपन्नः Rām.6.74.65. ˚आवर्तः Name of a disease of the head (Mar. अर्धशिशी). ˚द्युतिः Name of Viṣṇu; चन्द्रांशुर्भास्करद्युतिः V.Sah. ˚प्रियः a ruby. ˚लवणम् a kind of salt or mixture. ˚सप्तमी the seventh day in the bright half of Māgha. -करिः 1 the planet Saturn. -2 Vaivasvata Manu. -3 Karṇa. -4 Name of Sugrīva.


Dictionary: Apte
Literary Sources:
Synonyms:
Wikipedia: