barhin बर्हिन्

Definition: बर्हिन् m. [बर्ह अस्त्यर्थे इनि] A peacock; R.16.64; उत्कीर्णा इव वासयष्टिषु निशानिद्रालसा बर्हिणः V.3.2;4.1; प्रवृत्तनृत्यं कुलमद्य बर्हिणाम् Ṛs.2.6. -n. A kind of perfume. -Comp. -कुसुमम्, -पुष्पम् a kind of perfume. -ध्वजा an epithet of Durgā. -यानः, -वाहनः an epithet of Kārtikeya.


Dictionary: Apte
Literary Sources:
Synonyms:
Wikipedia: