anātman अनात्मन्

Definition: अनात्मन् a. [न. ब.] 1 Destitute of spirit or mind. -2 Not spiritual, corporeal. -3 One who has not restrained his self; अनात्मनस्तु शत्रुत्वे वर्तेतात्मैवशत्रुवत् Bg.6.6. -m. [अप्रशस्तो भिन्नो वा आत्मा न. त.] Not self, another, something different from आत्मन् (spirit or soul) i. e. the perishable body; अप्राप्तः प्राप्यते यो$यमत्यन्तं त्यज्यते$थवा । जानीयात्तमनात्मानं बुद्धयन्तं वपुरादिकम् ॥ अनात्मन्यात्मबुद्धिर्या सा$- विद्या परिकीर्तिता ॥ -Comp. -ज्ञ, वेदिन् a. 1 devoid of spiritual knowledge or true wisdom. -2 not knowing oneself, foolish, silly; मा तावदनात्मज्ञे Ś.6; कथं कार्यविनिमयेन व्यवहरति मयि ˚ज्ञः M.1; स्फुटमापदां पदमनात्मवेदिता Śi.15. 22. -प्रत्यवेक्षा reflection that there is no spirit or soul (with Buddhists). -संपन्न a. foolish, destitute of qualities (of the soul) not self-possessed; न त्वेवानात्मसंपन्नाद् वृत्तिमीहेत पण्डितः Pt.1.49.


Dictionary: Apte
Literary Sources:
Synonyms:
Wikipedia: No Wiki page found.
Wiki Articles:

Part of Speech: Coming soon
Gender: Coming soon

Commentary
No commentaries yet.

Discussion
comments powered by Disqus

Similar Words

Search
  

Parse Time: 0.049s Search Word: anātman Input Encoding: IAST: anātman


Donate